Статья 41

1. Յուրաքանչյուր ոք ունի մտքի, խղճի, կրոնի ազատության իրավունք: Այս իրավունքը ներառում է կրոնը կամ համոզմունքները փոխելու ազատությունը և դրանք ինչպես միայնակ, այնպես էլ այլոց հետ համատեղ և հրապարակավ կամ մասնավոր կարգով՝ քարոզի, եկեղեցական արարողությունների, պաշտամունքի այլ ծիսակատարությունների կամ այլ ձևերով արտահայտելու ազատությունը:

1. Каждый имеет право на свободу мысли, совести и религии. Это право включает свободу менять религию или убеждения и свободу выражать их как единолично, так и сообща с другими и публично или в частном порядке — в форме проповеди, церковных церемоний, иных культовых обрядов или иными способами.

2. Մտքի, խղճի և կրոնի ազատության արտահայտումը կարող է սահմանափակվել միայն օրենքով` պետական անվտանգության, հասարակական կարգի, առողջության և բարոյականության կամ այլոց հիմնական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության նպատակով:

2. Выражение свободы мысли, совести и религии может быть ограничено только законом — в целях государственной безопасности, защиты общественного порядка, здоровья и нравственности или основных прав и свобод других лиц.

3. Յուրաքանչյուր քաղաքացի, որի կրոնական դավանանքին կամ համոզմունքներին հակասում է զինվորական ծառայությունը, ունի օրենքով սահմանված կարգով այն այլընտրանքային ծառայությամբ փոխարինելու իրավունք:

3. Каждый гражданин, вероисповеданию или убеждениям которого противоречит военная служба, имеет право в установленном законом порядке заменить ее альтернативной службой.

4. Կրոնական կազմակերպություններն իրավահավասար են և օժտված են ինքնավարությամբ: Կրոնական կազմակերպությունների ստեղծման և գործունեության կարգը սահմանվում է օրենքով:

4. Религиозные организации равноправны и наделены автономией. Порядок создания и деятельности религиозных организаций устанавливается законом.